Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2014

Λοβέρδος: Η χώρα χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σοκ εδώ και τώρα

"Η χώρα χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σοκ εδώ και τώρα" τόνισε στην ομιλία του στη Βουλή ο Ανδρέας Λοβέρδος και επεσήμανε:



Κύριοι Υπουργοί, από την πρώτη μέρα αυτής της Περιόδου της Βουλής, όταν παίρνω το λόγο για θέματα που σχετίζονται με την ανάπτυξη, επιμένω -με βάση και την εμπειρία μου- ότι η Ελλάδα έγινε ο τόπος όπου ξέσπασε μία κρίση που αφορά δύο μείζονες τομείς της λειτουργίας του ελληνικού κράτους και της ελληνικής κοινωνίας, όχι έναν. Ξέσπασε η κρίση του χρέους και των ελλειμμάτων, η κρίση του δανεισμού συνακόλουθα και η κρίση της έλλειψης ανταγωνιστικότητας. Είχαμε δύο κρίσεις ταυτοχρόνως.


Εμείς ως Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ως Κυβέρνηση Παπαδήμου κι εσείς ως Κυβέρνηση Σαμαρά ασχολείστε και ασχολούμασταν μόνο με τη μία, κατ’ ουσίαν, δηλαδή με την κρίση των ελλειμμάτων και του δημοσίου χρέους, με καλά αποτελέσματα, δηλαδή δραστικές μειώσεις των ελλειμμάτων και ελπίδες ότι το δημόσιο χρέος θα διευθετηθεί.Άρα από αυτήν την πλευρά η χώρα θα έχει λύσει κάποια από τα προβλήματά της. Ουδείς όμως επί της ουσίας ασχολήθηκε και ασχολείται με την κρίση της ανταγωνιστικότητας που έχει παράξει μια δομική ανεργία της οποίας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι δραματικά, αφού έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους εξειδικευμένους ή μορφωμένους να παράγουν υπηρεσίες που κανείς δεν αγοράζει.


Αυτό το πρόβλημα είναι σταυρικό. Δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι παροδικό. Δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί από μια χώρα που έχει διοίκηση με την ποιότητα που έχει η δική μας διοίκηση και πολιτικούς –το είπα την περασμένη Παρασκευή, με αφορμή άλλη ευστοχότατη επίκαιρη ερώτηση της ΔΗΜΑΡ- που στα τέσσερα πέμπτα τους είναι λογάδες, όπως ήταν διακόσια χρόνια οι Έλληνες πολιτικοί. Λένε και ξαναλένε, αντιπαρατίθενται, αλλά επί της ουσίας ο διάλογος δεν προσδιορίζει μεγάλα θέματα που απαιτούν μεγάλες αποφάσεις και εφαρμογές.

Κινδυνεύουμε, κύριε Υπουργέ, από αυτό. Και διαφωνώ πλήρως με αυτό που είπατε, ότι η Ελλάδα έχει ξεφύγει από τον κίνδυνο ως χώρα της Ευρωζώνης, σε σχέση με το ευρώ ή από τον κίνδυνο της πτώχευσης ανεξαρτήτως νομισμάτων. Κάνετε λάθος, κατά τη γνώμη μου. Η χώρα δεν έχει ξεφύγει. Η χώρα έχει καταφέρει να αναβάλει και την έξοδό της από το ευρώ και την άτακτη -όπως είπε ο συνάδελφος κ. Κουκουλόπουλος- πτώχευση. Δεν αποφύγαμε όμως τον κίνδυνο. Διότι ο κίνδυνος παράγεται από την έλλειψη ανταγωνιστικότητας των προϊόντων και των υπηρεσιών μας. Δεν παράγουμε σε μεγάλο βαθμό εμπορεύσιμα προϊόντα, δεν μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί. Αν είχα το χρόνο, θα χρησιμοποιούσα ως ένα εκ των πολλών παραδειγμάτων τον κλάδο των ιχθυοκαλλιεργειών, που ήταν ένας κλάδος σε μεγάλη ανάπτυξη τις περασμένες δεκαετίες και σε κρίση αυτή τη στιγμή.

Η χώρα χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σοκ το 2014. Είναι η μόνη χώρα της κρίσης για την Ευρωζώνη που παράγει κακές ειδήσεις ακόμα. Δεν ξέρω με ποιον τρόπο θα διευθετηθεί το δημόσιο χρέος της όταν θα έρθει η ώρα για αυτή τη διευθέτηση. Ξέρω πάντως ότι μία από τις εναλλακτικές λύσεις για εκείνους που θα κληθούν να το διευθετήσουν θα είναι, αν συνεχίσουμε με τον τρόπο που προχωράμε, και η δική μας αποδέσμευση από την Ευρωζώνη.

Υπάρχει ένα σημείο «χ» όπου η ιδιωτική οικονομία συναντάει τα δημόσια οικονομικά. Αυτή η συνάντηση σε φάση ύφεσης, ανεργίας ή η διακοπή της ύφεσης χωρίς ραγδαίες αναπτυξιακές κατευθύνσεις, έχουν στο τέλος τους την αρνητική συνάντηση, την καταστροφική συνάντηση των δημόσιων οικονομικών με την ιδιωτική οικονομία και εκεί οι λύσεις είναι πάρα πολύ περιορισμένες.

Όποια χώρα της κρίσης και αν επισκεφθείς –έχω πρόσφατη επίσκεψη στην Κύπρο- είτε αυτή είναι η Κύπρος, είτε η Ιρλανδία, είτε η Πορτογαλία, είτε είναι η Ισπανία –που δεν μπήκε στις δικές μας μεθόδους- θα δεις ότι παράγονται εξελίξεις θετικές για τις χώρες με θετικό πρόσημο και για την ευρωπαϊκή πορεία. Η Ελλάδα και για τα πολιτικοσυστημικά της προβλήματα και για τα θέματα που σχετίζονται με το κράτος της συνεχίζει να παράγει αρνητικές, κακές ειδήσεις.

Η χώρα κινδυνεύει. Και ξαναλέω ότι κινδυνεύει από τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας που έχει. Ούτε είμαι δημαγωγός ούτε κάνω θόρυβο και σηκώνω σκόνη με αυτά που λέω. Προσπαθώ όταν παρεμβαίνω κάτι να έχω να πω.

Λένε πολλοί ότι χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επειδή είμαι πολλούς μήνες στη συζήτηση αυτή –περί εθνικού σχεδίου- κατέληξα ότι οι περισσότεροι από αυτούς που χρησιμοποιούν τον όρο είτε είναι ανεπίγνωστοι ψεύτες είτε είναι συστηματίες ψεύτες.

Διότι οι ανεπίγνωστοι ψεύτες δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα δεν είναι κάτι πολύπλοκο, πολυσχιδές, σύνθετο, που απαιτεί σοφούς και ενδεχομένως και εισαγόμενους σοφούς για να διαμορφωθεί.Το σχέδιο είναι ένα πρόγραμμα που στηρίζεται σε τέσσερις –πέντε βασικές δραστηριότητες που οπωσδήποτε σχεδιάζονται κεντρικά. Δεν είναι εδώ ο Μάκης Βορίδης. Δεν είναι αυτός ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας αλλά ασκεί το κράτος ορισμένες θεμελιώδεις πολιτικές βάσεις και τίποτα περισσότερο, σε τομείς που ξέρουμε καλά να κάνουμε τη δουλειά. Στον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό και τον πολιτισμό έχουμε στάση. Στα εμπορεύσιμα προϊόντα δεν είναι πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε, αλλά είναι κρίσιμα και προσοδοφόρα.

Οι δεύτεροι που μιλάνε για το εθνικό σχέδιο και λένε άλλα πράγματα απ’ αυτά που εννοεί η ανάγκη της χώρας είναι αυτοί που εννοούν λεφτά για ψευτοδιανομές. «Μια και κάτω διανομή, αν βρεθεί κανά φράγκο, εδώ ή εκεί, για να κάνω τον έξυπνο μη και πάρω και καμία ψήφο». Αυτό επίσης δεν είναι αναπτυξιακό εθνικό σχέδιο.

Χρειαζόμαστε να προγραμματίσουμε τη δουλειά μας βασισμένοι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε μέτρα άμεσης εφαρμογής που δεν κοστίζουν τίποτα. Όποιος προτείνει μέτρα που χρειάζονται χρήματα μάς κοροϊδεύει με την κατάσταση της ρευστότητας που υπάρχει στην ελληνική αγορά και την αδυναμία του ελληνικού κράτους και να έχει χρήματα αλλά και να δανειστεί.

Η δε ανεργία και η ύφεση ή η μηδενική ύφεση ή η ελάχιστη ανάπτυξη του μηδέν κόμμα κάτι, δεν γεμίζει το δημόσιο ταμείο, ούτε γεμίζει τα ασφαλιστικά ταμεία. Ούτε χρήματα έχεις ούτε χρήματα μπορείς να δανειστείς. Άρα, πρέπει για να είσαι χρήσιμος στον τόπο σου, να μπορείς να κάνει διεξοδικές προτάσεις και να τις εφαρμόζεις και σε τομείς που δεν χρειάζονται χρήματα.

Οι τέσσερις τομείς δεν είναι άλλοι από τους εξής: Κατάργηση των αδειοδοτήσεων των περιφερειών των δήμων και του κράτους, όχι όπως τις φέρατε λειψές σε έναν ή δυο τομείς. Εννοεί την καθολική κατάργηση εκεί όπου δεν υπάρχει χρήση δημόσιας γης ή δημόσιας περιουσίας.

Επίσης, τα κλειστά ολοκληρωμένα προγράμματα με το κλειδί στο χέρι. Υπάρχουν περίοδοι της ελληνικής Ιστορίας που θα σας δώσουν τα κατάλληλα παραδείγματα. Κανείς δεν εμπλέκεται με το άθλιο ελληνικό δημόσιο και την καθυστερούσα δικαιοσύνη αν έχει δυο ευρώ στην άκρη. Θα προτιμήσει να τα πάει κάπου αλλού. Εδώ, όποιος ανταποκριθεί σε μια πρόσκληση για προσφορά και κερδίσει το διαγωνισμό, μετά θα αντιμετωπίσει μόνος του και αβοήθητος τον κυκεώνα των προβλημάτων που ξέρουμε καλά.

Τρίτον, η στήριξη των επιχειρήσεων που αντέχουν μετά από έξι χρόνια κρίσης. Έχουμε καταθέσει πολλοί στην Αίθουσα αυτή προτάσεις για ρυθμίσεις οφειλών με βασικό μοχλό τη διάσπαση των τρεχουσών οφειλών από τις παρελθούσες και -γιατί όχι- τη φορολογική αμνηστία. Η περαίωση περιουσίας που ακούστηκε ως πρόταση από τον επικεφαλής της τράπεζας Πειραιώς προχθές στον ΣΕΒ είναι μια πρόταση που πρέπει να δείτε.

Τέταρτον, το σταθερό φορολογικό περιβάλλον που δεν κοστίζει τίποτα, αρκεί να θες να το κάνεις. Κύριε Υπουργέ, πολλές φορές με έχει προδώσει και εμένα προσωπικά η υπόσχεση προς τον ελληνικό λαό ότι θα κάνουμε ένα δίκαιο και σταθερό φορολογικό σύστημα, που δεν έγινε επί καμίας κυβέρνησης. Το τι έχετε κάνει φορολογικά επί ενάμιση χρόνο είναι κωμωδία.

Αυτό που δεν κοστίζει τίποτα πρέπει επιτέλους να γίνει.

Κατάλαβα μετά από χρόνια εμπειρίας στην πολιτική γιατί οι συνέλληνες συμπατριώτες μας το 1952 -και έκτοτε όλοι- κατοχύρωσαν στο Σύνταγμα του 1952 –και υπάρχει ακόμα στο δικό μας σήμερα- την προστασία των επενδύσεων. Εδώ άλλα συμφωνείς την Τρίτη και άλλα γίνονται την Πέμπτη. Το φορολογικό και διοικητικό περιβάλλον δεν είναι σταθερό.

Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω με την εξής φράση.

Κύριε Υπουργέ, πόσα υπουργικά συμβούλια για το ΕΣΠΑ έχουν γίνει μέχρι στιγμής; Και αν όχι υπουργικά συμβούλια, πόσες επιτροπές;

Δεύτερον, πόσες κυβερνητικές επιτροπές, φυσικά με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό, έχουν γίνει για την ανταγωνιστικότητα; Νομίζω καμία. Έγινε όμως προχθές η συνάντηση του Πρωθυπουργού, του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, του Υπουργού Εργασίας και του Προέδρου του ΟΑΕΔ για την ανεργία και εννοούσαν για τα προγράμματα του ΟΑΕΔ. Αυτό είναι κωμικό και όταν απευθύνεσαι σε μια κοινωνία με 28% ανεργία είναι δραματικό.

Δεν έχετε ούτε την οργανωτική συγκρότηση για να κάνετε εκείνο το αναπτυξιακό σοκ που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία. Υπό την έννοια αυτή, κύριε Υπουργέ, θα μου επιτρέψετε να μη δέχομαι αυτά που λέτε περί αποφυγής κινδύνου, να επιμένω πως κινδυνεύουμε και να επιμένω πως η χώρα χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σοκ εδώ και τώρα, το 2014.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το blog περιμένει τα νεα και τα σχόλια σας μέσα από το Facebook, το Twitter, και το e-mail μας!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...